سرمشق نیوز بررسی میکند؛ گلایه‌های رانندگان سرویس مدارس: نظارتی بر کار پیمانکاران وجود ندارد/ راننده برای معاینات باید کامیون و اتوبوس سوار شوند

برگزیده ها سرویس گزارش

الهام یوسفی: شاید بسیاری از ما فکر کنیم دغدغه سرویس مربوط به اول سال است اما نگرانی درباره حمل و نقل دانش‌آموزان در تمام طول سال همواره با اولیا و مسئولان مدارس است. چند سالی است که با مشارکت سازمان تاکسیرانی، وزارت آموزش و پرورش و پلیس راهور، طرح سرویس ویژه مدارس به اجرا در آمده است تا دانش‌آموزان با ایمنی و سرعت بیشتری در خانه دوم‌شان حضور یابند، اما رانندگان سرویس مدارس همچنان از کم بون درآمد خود، هزینه‌هایی که ماهیانه به پیمانکاران پراخت می‌کنند، نبود نظارت کافی و سازوکارقانونی بر فعالیت آنها، همچنین عدم حمایت کافی از سوی سازمان تاکسیرانی گلایه دارند.

به گزارش روابط عمومی سازمان مدیریت و نظارت بر تاکسیرانی، ثبت نام سرویس مدرسه امسال در فرایندی کاملا هوشمند، سیستمی و با نظارت مستقیم سازمان تاکسیرانی شهر تهران و آموزش و پرورش انجام می‌گیرید.

به گفته علیرضا قنادان، مدیرعامل سازمان تاکسیرانی در سال جاری تمامی پیمانکاران سرویس مدارس متقاضی ملزم به ارائه‌ پروانه فعالیت خود از سوی شهرداری‌ها و دهیاری‌ها هستند، این در حالی است که رانندگان سرویس مدارس از طرح واگذاری ساماندهی سرویس‌های مدارس به این موسسات با برگزاری مناقصه ناراضی هستند.

ترجیح می‌دهیم زیر نظر تاکسیرانی کار کنیم

حجت‌الله نجفی یکی از رانندگان سرویس مدارس، می‌گوید: من حدود ۲۰ سال است که راننده تاکسی هستم و حدود ۳ سال راننده سرویس مدرسه بودم دراین مدت مستقیم با خود اولیا در ارتباط بودم و کار کردم چون پیمانکاران حق واقعی ما را پرداخت نمی‌کنند و خیلی کمتر از آن چیزی که از اولیا می‌گیرند به راننده می‌دهند. او می‌گوید اگر امکاناتی فراهم شود تا والدین خودشان بتوانند مستقیم از تاکسیرانی سرویس بگیرند بهتر است چرا که راننده و والدین هر دو هزینه کمتری را متقبل می‌شوند و واسطه ها از میان می‌روند. ما ترجیح می‌دهیم زیر نظر تاکسیرانی باشیم تا پیمانکار.

به گزارش سرمشق نیوز: یکی دیگر از رانندگان سرویس مدارس به قوانین دست‌وپاگیر که برای سرویس مدارس اضافه شده اشاره می‌کند و می گوید: ما از پیمانکاران راضی نیستیم. حقوق راننده‌ها را خیلی دیر پرداخت می‌کنند راننده‌ها را خیلی اذیت می‌کنند به همین خاطر من ترجیح دادم دیگر همکاری نکنم. هیچ نهادی بر کار پیمانکاران نظارت نمی‌کند به همین دلیل شاید بتوان گفت پیمانکاران نصف حقوق راننده را برای خودشان برمی‌دارند. در حال حاضر خیلی از مدیران مدرسه در قالب پیمانکاران جدید وارد می‌شوند و درصدی از روی حقوق راننده‌ها برمی‌دارند یعنی مبلغی خیلی کمتر از آن‌چه از والدین دریافت می‌کنند به راننده می‌دهند.

هیچ نهادی از ما حمایت نمی‌کند

منصور رافعی راننده سرویس مدارس که حدود ۲۰ سال است در این حرفه مشغول است با تایید سخنان همکاران خود می‌گوید: زمانی که خودمان مستقیم با مدرسه در ارتباط بودیم و واسطه‌ها کمتری وجود داشت خیلی بهتر بود. مواردی که سازمان‌ها و نهادهای مختلف از ما درخواست دارند برآورده می‌کنیم اما این امر فقط یک طرفه است و آنها به هیچکدام از درخواست‌های ما توجه نمی‌کنند و مشکلات ما را نمی‌بینند. در تامین قطعات و مشکلاتی که برای خودروی ما پیش می‌آید تخفیفی در نظر گرفته نمی‌شود. کرایه ما نسبت به آن چیزی که اعلام می‌کنند خیلی کمتر است.

نظارت کافی بر کار پیمانکاران وجود ندارد

مژگان آبیار، راننده زن سرویس مدارس هم از نبود نظارت و هزینه بالای کلاس‌های آموزشی که توسط موسسات خصوصی برگزار می‌شود گلایه دارد. او می‌گوید: تاکسیرانی ما را خیلی اذیت می‌کند راننده برای معاینات باید کامیون و اتوبوس سوار شوند در حالی که لازم نیست یک راننده خودروی سواری گواهینامه کامیون یا اتوبوس داشته باشد. راننده‌ها باید در چند ثانیه ۱۲ کلاچ همزمان بگیرد تا نمره قبولی دریافت کند آیا واقعا اینها لازمه یک راننده سرویس مدرسه است.

این راننده می‌گوید: هزینه اولیه ثبت نام این کلاس‌ها ۸۰۰ هزارتومان است اما در نهایت حدود سه میلیون تومان هزینه دارد. پلیس راهور به این موسسه‌ها مجوز می‌دهد در حالی که آن راننده‌ای که به ما آموزش می‌دهد خودش گواهینامه پایه سه دارد اما به ما آموزش گواهینامه پایه دو می‌دهند.

آبیار در ادامه می‌افزاید: سازوکار قانونی بر فعالیت پیمانکاران نظارت ندارد اکثر پیمانکارانی که با این عنوان با راننده‌ها قرارداد می‌بندند پیمانکار نیستند چرا که شرکت خود را ثبت نکرده‌اند. اگر پیمانکاران در قالب چند شرکت کار کنند و ساماندهی شوند هم خدمات بهتر ارائه می‌شود و هم رانندگان راضی هستند. سازوکار کنونی بیشتر به نفع پیمانکار و مدیران مدارس است چون هیچ نهادی بر کار آنها نظارت ندارد.

مرجان رضوی دیگر راننده زن سرویس مدارس هم دراین‌باره می‌گوید: اکثر رانندگان زن، سرپرست خانوار هستند اما به حدی اینها را اذیت می‌کنند که خسته می‌شوند و دیگر رغبتی برای ادامه همکاری ندارند. راننده‌ها هر سال بابت مجوز خیلی اذیت می‌شوند و هر نهادی جداگانه از راننده هزینه دریافت می‌کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *