عذرخواهی وپوزش از خانواده ها ودانش آموزان حادثه دیده در عمل ناپسند معلم یکی از مدارس غیر دولتی وذکر یک نکته مهم(نویسنده:سعید رستگار)

سرویس یادداشت

محکوم نمودن عمل زشت وناپسند معلم یکی از مدارس در تهران نسبت به عمل زشت وقبیحانه ونیز اظهار همدردی ودلجویی همچنین عذرخواهی از خانواده ها وفرزندان عزیز که آسیب دیده اند وظیفه هریک از ما معلمین ابتدا بعنوان معلم وسپس پدر این فرزندان می باشد . اما باتوجه به اینکه این اتفاق متاسفانه دریکی از مدارس غیر دولتی حادث شده وعده ای چون همیشه بدنبال تشویش اذهان عمومی به ویژه نسبت به مدارس غیر دولتی بوده ومی باشند واکنون نیز هجمه های خود را شروع نموده اند لازم می دانم که باستحضار برسانم ،
ضمن اینکه این خوی حیوانی یک انسان درچهره معلمی موجبات ناراحتی تمامی مافرهنگیان درکنار خانواده های این فرزندان عزیزمان را ایجاد نموده ودرهرشرایطی این عمل از جانب هرمسلمان یا غیر مسلمان عملی مذموم شمرده می شود . وقطعا دراین مهم هیچ شکی نیست ؛
و‌امیدواریم این اتفاق یا اتفاق‌های اینچنین درهیچ مرکز، یا ارگانی و… پیش نیاید ونیز اینکه اعلام میداریم ما جامعه ی فرهنگیان متقاضی برخورد محکم وبدون هیچ ملاحظه ای با خاطیان این امر هستیم .
امالازم است نکته قابل توجهی را به عرض برسانم وآن اینکه اکنون بیاییم باتوجه به اینکه این اتفاق دریک مدرسه غیردولتی صورت گرفته ، پس تمامی مدارس غیردولتی را زیرسوال ببریم وآنها را متهم نماییم مثابه این است که این انسانی که با خوی حیوانی ودرچهره معلمی مرتکب اینکارشده پس باید تمامی معلمین را زیر سوال ببریم ، کار نادرست ودورازانصاف است .
یا اینکه اگر این اتفاق توسط فردی بااین خصوصیات حیوانی درهرشغل دیگری حادث می‌شد تمامی اقشار آن شغل را متهم نماییم این نیز جز بی انصافی چیزی دیگر نیست ؛
اما لازم است که همگان بویژه ما فرهنگیان بیاییم کمی با انصاف تر نسبت به واکافی این مسائل ضمن محکوم نمودن بدون دید جناحی یاحزبی یا … بپردازیم وکاری نماییم که دیگر چنین اتفاقهایی که اگر اشتباه ننمایم در سال‌های اخیر نیز البته باشدت وحدت کمتری و‌درمکانهایی خارج از آموزش وپرورش ونیز دولتی ،اتفاق افتاده ، اتفاق نیافتد.
بااین حال وظیفه ما معلمین این است که بیاییم به جای نوشدارو پس ازمرگ سهراب ، به پیشگیری براساس مسائل روانشناسی وروانشناختی مطابق با دین وعرف جامعه اسلامی و دستورات قرآن ورهنمود از مراجع عالیقدر تقلید ، اساتید فن وکارشناسان حوزه و روانشناسان ماهر ،به آموزش و… بپردازیم .
ونیز هر راهکار مناسبی را درنظر بگیریم که خدایی نکرده ، دگر بار برای هریک ازفرزندان ما چنین حوادث ناگوار اتفاق نیافتد .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *