خنیفر بر خلاف مهرمحمدی خیلی عادت دارد حاشیه برود و ” پرگویی ” کند، خیلی به موضوعات اصلی نمی پردازد و دوست دارد خودش متکلم وحده باشد و  بقیه فقط گوش کنند . (على پورسلیمان/مدیر صداى معلم)

اخبار

رئیس مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش :امروز در برنامه هشتگ – پاسخ گویی ۴ خبرنگار آمدند . خیلی پر حرارت بود . خیلی صادقانه بود . خیلی با تحمل بود .این ها ارزش هایی است که واقعا خدا را شاکریم .

شما با سعه صدر پاسخ دادید .

سوالات دوستان کاملا انتقادی بود . عالی بود .واقعا خبرنگاران حوزه آموزش هدف شان کمک است . هدف شان رشد آموزش و پرورش است . اما زبان و بیان ها و لحن ها متفاوت است .

آن ها نماینده افکار عمومی هستند به خصوص جمعی که این جا هستند دلسوزانه ترین های آموزش و پرورش هستند .
خنیفر :
خبرنگاران بیایند . ماهی یک بار خوب است ؟ فصلی خوب است ؟ ما نمی ترسیم .
جملات و دیالوگ بالا در ۳۰ بهمن ۱۳۹۶ در استودیو الفبای وزارت آموزش و پرورش بیان شده اند .
جالب است بدانیم از آن تاریخ تاکنون که بیش از ۳ ماه می گذرد هیچ نشست خبری با حضور رسانه ها برگزار نشده است .
تنها نشست ” خنیفر ” با اصحاب رسانه سه شنبه اول خرداد ماه بود که البته مهمان های این نشست به صورت گزینشی انتخاب شده و صدای معلم دعوت نشده بود .
از یکی از دوستان ستادی شنیدم ؛ « علی محمدی » مدیر کل دفتر ریاست دانشگاه فرهنگیان گفته بود که آیا نمی شود صدای معلم را کنترل کرد و یا مانع حضور او در نشست ها شد ؟
موقعی که خنیفر در استودیو الفبا در برابر خبرنگاران نشست فکر نمی کرد که آن همه مورد پرسش قرار گرفته و البته این خبرنگاران ( در اقلیت ) در حوزه آموزش و پرورش این همه مسلط بر موضوعات و مطالب باشند .
چندی پیش « سخنگوی سازمان ثبت احوال » در پاسخ به اعتراض مردم و متقاضیان در مورد عدم کیفیت عکس کارت هوشمند ملی چنین گفته بود :
” عکس‌های استفاده شده بر روی کارت‌های شناسایی در کشورهای اروپایی نیز به همین گونه است و معتقدند نباید تغییری در وضعیت شکلی فرد ایجاد شود. در حقیقت هرگونه تغییر شکل ظاهری در کارت هوشمند قابل قبول نیست. همچنین ساختار سیستم نرم افزاری به گونه‌ای است که بایستی عکس گرفته شده همان لحظه تأیید شود و امکان اینکه عکسی از بیرون آورده شود نیست. یعنی عکس گرفته شده همان حظه وارد سامانه می شود و پس از تأیید عکس، ثبت نام وارد مرحله بعدی می شود
از نظر جامعه شناسی معنای این وضعیت آن است که عموم جامعه ما در سطوح مختلف عادت دارند با ” عکس رتوش شده ” و ” مطلوب ” خود را به دیگران عرضه کنند .
دیدن عکس واقعی هر فرد بدون هر گونه دستکاری برای خیلی ها دردآور و حتی غیرقابل پذیرش می باشد .
این یک فرهنگ غالب و نرم رایج در جامعه ایرانی است .
مسئولان هم از این قاعده مستثنی نیستند .
اتفاقا هر چه مقام و منصب فرد بالاتر می رود استفاده از تصاویر غیرواقعی و روتوش شده برای ارائه به افکار عمومی بیشتر می شود
ز همین روست که گفته می شود جامعه ما با ” نقد و نقادی ” میانه ای ندارد .

هر چند بسیاری از مسئولان و مردم در سخنان خود حرف از ” نقدپذیری ” می زنند و می گویند که آماده پذیرش نقدها و سخنان منتقدین هستند اما می دانیم که همه این ها نوعی ” تعارف ” است و معمولا در این جامعه کسی از نقد خوشش نمی آید .
کافی است کسی و یا مقامی را نقد کنی آن موقع است انواع مکانیسم های دفاعی روانی در این روابط ایجاد می شود و ساده ترین و کوتاه ترین آن همان ” بایکوت ” و با اصطلاحا قهر کردن و قطع ارتباط است .

در حالی که بسیاری از مسئولان وزارت آموزش و پرورش با اصحاب رسانه نشست های خبری و رو در رو می گذارند اما « حسین خنیفر » از جمله مدیرانی است که تاکنون از برگزاری نشست های رسانه ای شانه خالی کرده است .

« صدای معلم » در زمان سرپرستی ۴ ساله دکتر محمود مهرمحمدی دو بار با ایشان نشست برگزار کرد .

نخستین آن در بهمن ماه ۱۳۹۳ بود .
قرار بود این نشست در چند نوبت برقرار شود اما نوع و جنس پرسش های صدای معلم موجب شد تا مهرمحمدی دچار این توهم و یا محاسبه غلط شود که پاسخ به این پرسش ها ممکن است به عنوان سندی برای عدم تایید ایشان توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی مورد استفاده قرار گیرد هر چند پس از ۴ سال و بر اساس پیش بینی هایی که داشتم صلاحیت ایشان را تایید نکردند .

البته مهرمحمدی در اواخر دوران سرپرستی خویش گفت و گوی نسبتا تفصیلی با صدای معلم انجام داد و حرف های مهمی زد اما شورای عالی انقلاب فرهنگی تصمیم خود را گرفته بود .

مهرمحمدی در گفت و گو با صدای معلم در جایی می گوید : (” دلایل شورای عالی انقلاب فرهنگی برای عدم تایید من در این ۴ سال غیر واقعی بوده است ؛ اگر دانشگاه فرهنگیان را قبول نداشتم ۴ سال برای آن وقت نمی گذاشتم ؛ در این مدت بر اساس برنامه راهبردی دانشگاه فرهنگیان کار کردم ”
در نخستین برخوردی که با خنیفر داشتم متوجه شدم که بر خلاف مهرمحمدی سرپرست پیشین دانشگاه فرهنگیان خیلی عادت دارد حاشیه برود و ” پرگویی ” کند چیزی که البته در میان جامعه فرهنگیان یک فرهنگ غالب است . خیلی به موضوعات اصلی نمی پردازد و دوست دارد خودش متکلم وحده باشد و بقیه فقط گوش کنند .

حرف هایی را هم در مراسم تودیع و معارفه خودش بیان کرد یک جوری کلی گویی و سخنرانی رویاپردازانه بود مانند این که او می خواهد دانشگاه فرهنگیان را در جمع ۱۰۰ دانشگاه برتر کشور مطرح کند دانشگاهی که به قول وزیر آموزش و پرورش کلاس هایش بعضا در زیر پله تشکیل می شود ، غذای گرمی ندارد که به دانشجو معلمان بدهد …

به نظر می رسد انتظاری که او از رسانه دارد همان ” میرزابنویسی ” است .

در مراسم افطاری خنیفر با برخی خبرنگاران گزینش شده ایشان تاکید می کند که آماده شنیدن نقدهای اهل رسانه است .
نماینده خبرگزاری فارس که در این مراسم حضور یافته و همیشه مطابق معمول آنلاین گزارش و اخبار را مخابره می کند اما تا روز بعد از آن سکوت می کند و چیزی منتشر نمی کند .

اما پس از انتشار گزارش کوتاه صدای معلم در فردای آن روز و در ساعت ۱۰ صبح سخنان خنیفر که البته به قول برخی ها ارزش خبری نداشته است در خروجی خبرگزاری قرار می گیرد .

مواضع « مرتضی نظری » هم در این میان خواندنی است .
نظری می گوید چون این نشست خبری نیست میزبان می تواند میهمانانش را انتخاب کند .

این در حالی است که روز قبل از آن رئیس مرکز اطلاع رسانی و روابط عمومی وزارت آموزش و پرورش از مسئولان و مدیران این وزارتخانه خواسته بود تا از برگزاری نشست محدود با برخی خبرنگاران پرهیز کنند و هر گونه نشست رسانه ای باید با هماهنگی این مرکز صورت گیرد .

« فارس » می نویسد :

” خنیفر در دیدار بااهل رسانه به ویژگی‌های خبرنگاران اشاره کرد و گفت: ویژگی‌های اربابان رسانه شامل اطلاع‌رسانی، نقاد حرفه‌ای، تحلیلگر، آینده پژوه، صریح و صادق، راهنما، اعلام خطر به موقع و حافظه جامعه است
همان گونه که در گزارش صدای معلم آمده است ؛ خنیفر در این مراسم عنوان کرده است که بانی این مراسم دانشگاه فرهنگیان نبوده و هزینه های آن را فرد دیگری متقبل شده است . او اشاره ای نیز به نام و یا هویت این فرد نکرده است .
به نظر می رسد ؛ هیچ خبرنگاری در این مورد و چرایی آن سوال نکرده است .
هیچ کس در این نشست از خنیفر ماجرای ” اجلاس ۴ روزه مدیران دانشگاه فرهنگیان در هتل ۵ ستاره ؟! ” را نپرسیده است ؟
این که ۴ روز در یک هتل ۵ ستاره برای مدیران اردو بگذارند و بیش از ۴۰۰ میلیون تومان هزینه کنند اما به چند خبرنگار حوزه آموزش و پرورش که می رسند دانشگاه فرهنگیان مسئولیتی در مورد تامین هزینه های یک افطاری ساده ندارد و فردی ناشناس هزینه های آن را تقبل می کند .

آیا حرف هایی که « حسین خنیفر » قبل از صدور حکم ریاست اش توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی و در برابر خبرنگاران می زند و حتی می گوید که حاضر به برگزاری نشست با خبرنگاران ماهی یک بار می باشد فقط یک شوخی بوده است
آیا خنیفر و بسیاری از مدیران و تصمیم گیران از رویارویی و گفت و گوی بدون روتوش با رسانه ها هراس دارند ؟

مدیری که به قول معروف ” حسابش پاک ” باشد چه باکی دارد که صدای معلم و یا هر رسانه مستقل و منتقد دیگر در مقابلش بنشیند و عملکرد او را مورد نقد قرار دهد ؟

منبع:صداى معلم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *